. . . . .   بيماران به‌ويژه بيماران قلبي و سرطاني به مراقبت‌هاي دائم نياز دارند و بهتر است در بيمارستان محل انجام عمل جراحي و مداواي پزشكي تامدتي كه پزشك تشخيص مي‌دهد تحت نظارت كامل قرار گيرند. اما در اين ميان نكته‌اي منفي نيز وجود دارد؛ هزينه گزاف بستري شدن در بيمارستان   . . . . .  پرداخت اين مبالغ سنگين به‌ويژه براي بيماراني كه داراي بيمه‌هاي تكميلي مناسب يا خويش‌فرما نيستند بسيار سخت و دشوار است   . . . . . 

جهت رویت مابقی این خبر  ٬ میتوانید بر روی کلمهء   ادامه متن  در کادر ذیل کلیک فرمائید : 

به داد بيمارستان‌هاي دولتي برسيد

برخي از افراد تصور مي‌كنند مدت كوتاهي پس از انجام عمل جراحي مي‌توانند بيمار را با خيالي راحت به منزل خود انتقال دهند و در آنجا به مراقبت از وي بپردازند.

 اما آنها از اين مسئله غافلند كه بيماران به‌ويژه بيماران قلبي و سرطاني به مراقبت‌هاي دائم نياز دارند و بهتر است در بيمارستان محل انجام عمل جراحي و مداواي پزشكي تامدتي كه پزشك تشخيص مي‌دهد تحت نظارت كامل قرار گيرند. اما در اين ميان نكته‌اي منفي نيز وجود دارد؛ هزينه گزاف بستري شدن در بيمارستان. اغلب بيمارستان‌هاي كشور هزينه‌هاي بستري را بسيار زياد و تقريبا معادل هزينه اقامت مسافران در هتل درنظر مي‌گيرند و علاوه بر آن بيماران پس از ترخيص نيز موظفند مبلغ تمامي وسايلي كه بيمارستان در اختيار آنان گذاشته را به همراه هزينه تمامي آزمايش‌هاي انجام شده بپردازند. پرداخت اين مبالغ سنگين به‌ويژه براي بيماراني كه داراي بيمه‌هاي تكميلي مناسب يا خويش‌فرما نيستند بسيار سخت و دشوار است.

تنها بيمارستان دولتي داراي استاندارد بالا كه متعلق به تأمين اجتماعي است و به‌اصطلاح دولتي محسوب مي‌شود بيمارستان ميلاد در تهران است كه براي بستري شدن در اين بيمارستان نيز  افراد بايد از چند ماه قبل وقت بگيرند كه اين امر براي بيماران اورژانسي مقدور نيست؛ درنتيجه آنان ناگزيرند يا به بيمارستان‌هاي دولتي كه متأسفانه از نظر امكانات پزشكي و درماني در سطح استاندارد قرار ندارند منتقل ‌شوند يا  ناچار خواهند بود به‌منظور استفاده از بهترين امكانات درماني، در بيمارستان‌هاي خصوصي كه به‌دليل دارا بودن امكانات استاندارد هزينه بالايي نيز دريافت مي‌كنند، بستري شوند.

با توجه به پايين بودن امكانات درماني و بهداشتي در بيمارستان‌هاي دولتي و از آنجايي كه اغلب كارمندان و كارگران داراي وضعيت مالي مناسبي نيستند، بازسازي و تجهيز بيمارستان‌هاي دولتي به امكانات روز، ضروري به‌نظر مي‌رسد؛ اين به آن معناست كه بيمارستان‌هاي دولتي ما فرسوده هستند و توان خدمات‌رساني در حد بالا و استاندارد به بيماران را ندارند. براي رفع مشكلات اين بيمارستان‌ها نيز دولت بايد بودجه بيشتري را در اختيار وزارت بهداشت و درمان بگذارد تا اين وزارتخانه به امر بازسازي و تجهيز بيمارستان‌هاي دولتي بپردازد.

از سوي ديگر نيز تغييرات در ارائه خدمات بهداشتي تأمين‌اجتماعي ضروري به‌نظر مي‌رسد  زيرا تأمين‌اجتماعي اكنون 35درصد هزينه‌هاي بيماران را پوشش مي‌دهد و به‌نظر مي‌رسد دست‌كم براي رفع نياز مالي بيماران و تا زمان بازسازي بيمارستان‌هاي تأمين‌اجتماعي، اين سازمان بهتر است تغييراتي را در نحوه پوشش دهي هزينه بيماران خود لحاظ كرده و درصد پوشش درماني بيمه‌اي خود را به ميزان قابل توجهي افزايش دهد.

به هر روي مداواي بيماران با كمترين هزينه بايد به‌عنوان مهم‌ترين اولويت وزارت بهداشت و سازمان تأمين‌اجتماعي مدنظر قرار گيرد چرا كه در غيراين صورت فلسفه درمان رايگان در بيمارستان‌هاي دولتي هيچ‌گاه به‌خود جامه عمل نخواهد پوشاند و تنها در حد يك آرزو باقي خواهد ماند.

منبع : همشهری آنلاین