پنجم اسفند مصادف است با سالروز بزرگداشت دانشمند فرزانه و مهندس شهیر ایرانی "خواجه نصيرالدين طوسي" که به افتخار وی "روز مهندسي" نام گرفته است.
همواره گفته اند که بار اصلی توسعه در هر کشوری بر دوش مهندسین شاخه های مختلف صنعتی و اجرایی آن کشور است . اختصاص روزی به نام ایشان برای ارج نهادن به خدمات اساتید گرام این صنف و توجه به توانمندیهای این قشر زحمتکش اقدامی مثبت بود که توضیح آن در کلمات نمی گنجد .
میگویند برای انسانهای بزرگ بن بست وجود ندارد ٬ چون ایشان براین باورند که یا راهی برای آن خواهند یافت ٬ و یا راهی برای آن خواهند ساخت ٬ شاید این بهترین توصیف برای خادمین متخصص و صادقی باشد که که امروزه سکان هدایت علمی کشور ما را به عهده گرفته اند ٬ و اثرات آن نیز موفقیت هایی است که در شقوق مختلف و علی رغم کمبود منابع و پشتوانه های مورد نیاز ٬ در تیتر اخبار رسانه ها شاهد آن هستیم .
سایت تخصصی صنعت بیمارستان سازی در ایران این مناسبت را به همهء مهندسین رشته های مختلف بیمارستان داری و بیمارستان سازی ٬ تبریک میگوید .
در ادامه جهت تبیین شخصیت صاحب این روز بزرگ ٬ خلاصه ای از زندگی نامهء خواجه نصرالدین طوسی را به حضور تقدیم مینماییم . لطفآ جهت مطالعه بر روی کلمهء ادامه متن در ذیل این کادر کلیک فرمایید :
"خواجه نصيرالدين طوسي" دانشمند بزرگ و مهندس شهیر ایرانی کیست؟
ابوجعفر محمدبن محمد معروف به "خواجه نصيرالدين طوسي" و ملقب به "استاد البشر" در سال 597 قمري در طوس به دنيا آمد.
وي علوم عقلي و نقلي و حكمت مشاء را آموخت و بعد رياضيات، فقه، فلسفه، نجوم و ادبيات را خواند و در علوم روز به تبحر و استادي رسيد.
وي در زمان حمله سپاهيان چنگيز مغول، به قلعه اسماعيليه پناه برد و با غلبه سپاه مغول بر اسماعيليان، به هلاكوخان مغول پيوست و با استفاده از نفوذ خود، از كشتار مردم و دانشمندان و تخريب آثار فرهنگي و علمي و غارت شهرها و روستاها جلوگيري کرد.
پس از فتح بغداد و سقوط عباسيان، خواجه نصير ساخت "رصدخانه مراغه" را با گردآوري جماعتي از رياضيدانان بزرگ در سال 657 قمري آغاز كرد.
او در رصدخانه مراغه، کتابخانه اي عظيم با بيش از چهارصد هزار جلد کتاب احداث کرد و براي تهيه كتابهاي مورد نظر، كتبي از بغداد، شام و شمال آفريقا و اطراف و اكناف ايران فراهم کرد.
خواجه نصيرالدين از بزرگترين بنيانگذاران كلام شيعه و پيشاهنگ بزرگ فلسفه مشّاء بود و ضمن تاييد حكمت ابنسينا، به شرح مشكلات اشارات پرداخت.
"اخلاق ناصري"، "تجريد العقايد"، "ذيج ايلخاني"، "اوصاف الاشراف"، "اساسُ الاقتباس" و "تذكره نصيريه" و بيش از شصت اثر ديگر در اصول دين، اخلاق، منطق، هندسه، هيئت، نجوم و عروض و شعر از آثار اوست.
خواجه نصيرالدين در سال 672 در 75 سالگي، شانزده سال پس از تاسيس رصدخانه درگذشت و در كاظمين به خاك سپرده شد.